Λαγγόπιττες

Jan 6, 2018 by admin

Οι λαγγόπιττες φτιάχνονταν παραδοσιακά στο Ριζικάρπασον κατά την 29ην Αυγούστου,ανήμερα της γιορτής του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, και κυρίως ανήμερα της γιορτής του Τιμίου Σταυρού κατά την 14 Σεπτεμβρίου, μέρες κατά τις οποίες οι χριστιανοί νήστευαν. Είναι ακριβώς τις ίδιες μέρες που παρασκευάζονταν και τα λουλλούθκια ένα άλλο Ριζοκαρπασιτικο έδεσμα .
Λαγγόπιττες: Πίτες με προζύμι ή μαγιά, ψημένες πάνω σε πέτρινη πλάκα ή σήμερα σε αντικολλήτικο τιγάνι.

Υλικά:
– Ένα κιλό αλεύρι (μισό φαρίνα και μισό χωριάτικο)
– Προζύμι ή ένα κουτάλι της σούπας μαγιά
– Λίγο αλάτι
– Μέλι ή χαρουπόμελο

Εκτέλεση Συνταγής:

Τοποθετούμε το αλεύρι, το άλας, και τη μαγιά ή το ΒΡ και αφού τα ανακατέψουμε για λίγο ρίχνουμε το χλιαρό νερό (το χλιαρό νερό το χρησιμοποιούμε για να μπουν πιο γρήγορα).
Αφού γίνουν ένας όχι πολύ παχύρρευστος χυλός, σκεπάζουμε τη ζύμη και την τοποθετούμε σε ζεστό μέρος.
Σε 20 περίπου λεπτά θα διαπιστώσουμε ότι μπήκε, έγινε δηλαδή η ζύμωση και σχηματίστηκαν πολλές φυσαλίδες. Όταν το παρατηρήσουμε αυτό, τότε η ζύμη μας είναι έτοιμη για ψήσιμο.
Παραδοσιακά τις λαγγόπιττες τις έψηναν πάνω σε πέτρινη πλάκα (τενιό) πάχους περίπου τριών πόντων. Αφού άναβαν από κάτω φωτιά, περίμεναν να ζεσταθεί και με μια κουτάλα της σούπας έχυναν πάνω στη πλάκα το χυλό και ενίοτε τον ράντιζαν με μερικές σταγόνες νερού από πάνω για να κάνει περισσότερες φυσαλίδες.
Σήμερα, αντί για πέτρινη πλάκα χρησιμοποιούμε τηγάνι τεφάλ. Αφού το βάλουμε σε μέτρια χαμηλή φωτιά και το αφήσουμε να ζεσταθεί λίγο, χύνουμε ανάλογα με την επιφάνεια του τηγανιού τόσο χυλό, ώστε όταν απλώσει να έχει πάχος περίπου μισό πόντο.
Μόλις αρχίσει να ψήνεται, θα δούμε ότι γεμίζει με τρύπες. Για καλύτερο ψήσιμο, επειδή είναι στο τηγάνι, μόλις πάρει το σχήμα του και δέσει, τότε το αναποδογυρίζουμε και το αφήνουμε να ψηθεί και από την άλλη μεριά.
Σερβίρονται και ζεστές και κρύες συνοδευόμενες με μέλι ή χαρουπόμελο.